روزها گذشت و گنجشک با خدا هیچ نگفت .

فرشتگان سراغش را از خدا گرفتند و خدا هر بار به فرشتگان این گونه می گفت " . می آید ، من تنها گوشی هستم که غصه هایش را می شنود و یگانه قلبی ام که دردهایش را در خود نگه می دارد .

و سر انجام گنجشک روی شاخه ای از درخت دنیا نشست .

فرشتگان چشم به لبهایش دوختند ، گنجشک هیچ نگفت و خدا لب به سخن گشود :
" با من بگو از انچه سنگینی سینه توست .

" گنجشک گفت " لانه کوچکی داشتم ، ارامگاه خستگی هایم بود و سرپناه بی کسی ام . تو همان را هم از من گرفتی . این توفان بی موقع چه بود ؟ چه می خواستی از لانه محقرم کجای دنیا را گرفته بود ؟

و سنگینی بغضی راه بر کلامش بست.

سکوتی در عرش طنین انداز شد . فرشتگان همه سر به زیر انداختند.

خدا گفت " ماری در راه لانه ات بود . خواب بودی . باد را گفتم تا لانه ات را واژگون کند. انگاه تو از کمین مار پر گشودی .

گنجشک خیره در خدایی خدا مانده بود.

خدا گفت " و چه بسیار بلاها که به واسطه محبتم از تو دور کردم و تو ندانسته به دشمنی ام بر خاستی.
اشک در دیدگان گنجشک نشسته بود . ناگاه چیزی در درونش فرو ریخت.

های های گریه هایش ملکوت خدا را پر کرد.

از مدینه هر چه بگویم  هیچ نگفته ام که زبان قاصر است از بیان معنویت و غربت  عجیب مدینه.  آنجا وقتی که چشمت به گلدسته های مسجد النبی افتاد ، دل نیز پر میگیرد  و   همانند کبوتر های حرم  به پرواز در میآید.

آنجا خستگی معنا ندارد  ، تو نیز پاهای تاول زده  ات را فراموش میکنی و به عشق  روضه رضوان  و دو رکعت نماز  ناب  ساعت ها به انتظار یک وجب جا منتظر میمانی.

و صبح ها  ، وقتی که هنوز خورشید طلوع نکرده  است، از پشت پنجره بقیع  به دنبال  خورشیدی میگردی که نمیدانی از کجای بقیع طلوع میکند.

و شب ها نیز  مقابل گنبد خضرا  تا صبح زمزمه میکنی نوای زیبای مدینه شهر پیغمبر....

1- عکس های مدینه را دوست داشتم در زمانی خاص به نمایش بگذارم و فکر کردم چه زمانی مناسب تر از  شروع ماه  مقدس رجب. عکس های دیگر.

2- و اما  در وصف ماه رجب ، ماه رجب هفتمین ماه از ماههای قمری، ماهی بسیار شریف و از ماههای حرام است. رجب نام نهری است در بهشت که از عسل شیرین‌تر و از شیر سفیدتر است و هر کس در این ماه روزه دارد، از آن نهر آب می نوشد. به ماه رجب، رحب الأصب، یعنی ماه ریزش رحمت خداوند بر مردم نیز می‌گویند.
پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:«ماه رجب برای امت من «ماه استغفار» است. رجب ماه خدا و ماه شعبان ماه من و ماه رمضان ماه امت من است. کسی که یک روز از ماه رجب را روزه گیرد، مستوجب خشنودی خداوند گردد، غضب الهی از او دور می‌گردد و دری از درهای جهنم به روی او بسته می‌شود.»

در حدیث دیگری آمده است که هر کس سه روز آن را روزه دارد بهشت بر او واجب گردد.

3- بنویس نام مرا در کف دستت ای دوست

تا به هنگام قنوتت نبری از یادم.

دوست و همکار قدیمی ام  نفیسه جان

مطلبت را خواندم، سطر به سطرش آشنا بود. در این چندین و چند سال فعالیت مطبوعاتی ام با این واژه ها و کلی گویی ها ، بسیار برخورد داشته ام  و البته به دلیل فعالیت های چندین ساله اجتماعی و ارتباط با اقشار مختلف مردم ، مطمئن هستم که گفته های تو صرفا نظر شخص خودت می باشد و بس.

از متن مطلبت چندین سوال در ذهنم شکل گرفت که  می توانی در خلوت خودت به پاسخ  آنها فکر کنی.

آیا دوری چند ساله ات از وطن باعث شده  تصور کنی که هیچ ملتی برای تثبیت وضعیت موجود خود با حضور 85 درصدی به پای صندوق ها نمی رود؟

اعتراضات و آشوبهای مد نظر تو که گویا باعث شادی ات شده چند سانتی متر از مساحت چندین هزار کیلومتری کشورت را در بر گرفته که تصور کردی ایران در حال دگرگونی است؟

من هم شدیدا با تو هم عقیده ام که مشکل ، نهادینه شدن دروغگویی و شعار زدگی در جامعه است و به همین دلیل در انتخابات چهار سال پیش ، اکثریت مردم علیرغم خستگی هشت ساله ،با تمام توان دست رد به سینه آفرینندگان واژه های کلی و بی مختصات زدند.

برخلاف گفته تو، به هیچ وجه با اصلاحات مخالف نبوده و نیستم،  بلکه با توجه به توصیه دین " اگر کسی امروزش مشابه دیروزش باشد مومن نیست"  اصلاحات را یک اصل می دانم. اما اصلاحاتی که توام با رضایت خداست و نه دین گریزی.

نفیسه عزیز طبیعی است که به دلیل دور بودن از وطن ، صدای اکثریت را اقلیت میشنوی زیرا در برخی از همان شهر ها که نام بردی ، بعد از اعلام نتایج انتخابات ، در خیابان ها نماز شکر به جای آوردند.

نفیسه جان ، من با تکیه بر همان حس آزاده گی در کنار دینداری ام ، می توانم و توانستم کاندید اصلح را تشخیص دهم. کاندیدی که بتواند شجاعانه و با صراحت مواضع خودش را اعلام  کند. دولتی که توانسته قدرت را از انحصار عده ای خاص خارج کرده و افرادی را وارد عرصه مدیریت کشور کند که در طول این سالها در حاشیه قرار داشته اند.

اما کلوچه و ایاب وذهاب رایگان:

خوشحالم که برخی ها با طرح این قبیل موضوعات، میزان عزت نفس خود را به دیگران نشان میدهند. آیا مادری که سه فرزند شهید خود را با دستان خود به خاک سپرده و مردمی که هشت سال در جنگ و سالها در برابر تحریم ها مقاومت کرده اند، برای دریافت یک کلوچه به استقبال فرد محبوب خود میروند؟       از کوزه همان برون تراود که در اوست.

اما  جوایز که گفتی برایم شگفت آور بود. به اعتراف خودت که می دانی سالهای سال در انواع مطبوعات قرمز و آبی کار کرده ام با چه دلایلی فقط جشنواره های سالهای اخیر را برشمردی ؟!  احتمالا برگزیده شدن من در بین 10 عکاس ایرانی برای شرکت در ورلد پرس فتو ، هدیه احمدی نژاد بوده؟! و یا حضورم در جشنواره هایی همچون آمریکا ، ایتالیا، آلمان و ... هدیه دولت است؟ و یا همکاری با برخی نشریات اروپایی؟  یا برگزاری نمایشگاهای عکس انتقادی اجتماعی؟

نفیسه جان ، تفاوت من و امثال من با برخی ها شاید این باشد که با چاپ یک عکس در نشریه خارجی از هوش نمیروم و به یک اصل معتقدم که چه عکسی را؟ در کجا؟ و در چه زمانی؟ ارائه نمایم. نه به هرشکل و قیمتی.

 و پیشنهاد آخرم به تو دوست دیرینه :

  از  واژه  "همفکران من"  بجای واژه  "مردم"   استفاده بفرمایید.